www.olijfolie-online.nl
Als je “olijfolie” zegt dan zeg je eigenlijk “De Italianse keuken”, olijfolie wordt bijna voor alles gebruikt. Iedere streek heeft wel zijn eigen merk of zijn eigen variant. In Sicilië echter produceert men al olijfolie sinds de vijfde eeuw voor Christus. Door Griekse colonisten meegebrachte olijfbomen werden zo rond 500 voor Christus aangeplant. Duizenden hectaren Siciliaanse grond worden gebruikt als plantage voor olijfbomen
Olijfolie is misschien het ingredient dat de Italiaanse keuken het beste karakteriseert. Het wordt gebruikt om sauzen mee te maken, vlees te braden, groenten te koken, in pasta, bij vis, kaas of heel eenvoudig als ‘dip-saus’ voor stukjes vers gebakken brood.
De kwaliteit en smaak van olijfolie hangt van verschillende factoren af
-
Cosmetische eigenschappen van Olijfolie in de oudheid
De oude Grieken en Romeinen gebruikten olijfolie als verzorgingsproduct voor hun lichaam. Bij alle mensen, mannen en vrouwen, jong en oud, ziek of gezond, rijk of arm gebruikten het een paar maal per dag. Zij smeerden hun gehele lijf in met olijfolie voor en na het baden. Eerst werd de olijfolie gebruikt als zeep later als vochtinbrenger en geparfumeerd met natuurlijke aroma’s uit kruiden en bloemen.
De mensen die droog haar en een droge huid hadden, werden als ‘vies en vuil’ beschouwd. Om dat stempel maar niet opgedrukt te krijgen,baadden de mensen minstens een maal per dag in de olijfolie om zo een gezond uiterlijk in stand te houden. De gebruikte olie met kruiden en bloemen werd eerst uit het verre oosten geimporteerd, later werden deze producten in Griekenland gemaakt. Door de verspreiding van het Romeinse rijk, werden deze producten in het hele Middellandse zee gebied gemaakt. Een Romeinse vrouw van goede afkomst ging in die tijden drie maal per dag in bad.
De Egyptenaren produceerden parfums en infusie-olie in alle soorten en Cleopatra was natuurlijk heel bekend om haar veelvuldige gebruik van deze producten. Veel van deze producten gebruikten olijfolie als basis, meestal van kleur, geur en smaakloze olijven. Deze olijven werden dan te vroeg (in augustus) geplukt en verwerkt.
Het verzorgen van het lichaam met olijfolie had ook een heel praktische reden: de olie vormt een beschermend laagje op de huid waarmee de porien beschermt worden tegen bacterien en vuil. Daarbij is olijfolie een slechte thermische geleider waarmee de huid ook tegen kou beschemt wordt. De vele, bij opgravingen gevonden vazen, potjes en flessen gemaakt van luxe materialen zoals goud, zilver, marmer, ivoor en hout zijn het testament van het vele gebruik van olijfolie als verzorgingsproduct in de oudheid.
Het is niet duidelijk of de zilver vaas hierboven, gebruikt werd als opslag voor aromatische olijfolie, olie voor in de keuken, olijven of voor wijn. Hij staat in het nationale archeologische museum van Napels (Museo Archeologico Nazionale di Napoli) samen met een groot aantal andere stukken die onderdeel waren van een servies uit Casa del Menandri in Pompeii. De vaas dateert terug tot aan de keizerlijke periode en werd begraven onder as na de uitbarsting van de Vesuvius. Olijfolie werd niet alleen gebruikt als vochtinbrenger of als zeep, maar ook als genezende zalf. Zulke zalfjes werden gebruikt voor veel verschillende dingen zoals de verzorging van wonden, insectenbeten, hoodpijnen en vermoeide ogen. Het werd ook gebruikt als algemeen ontsmettingsmiddel voor het lichaam, tegen (voedsel)vergiftiging, spijsverteringsproblemen en zelf tijden zwangerschappen.
